“Saya pun pandang ke arah sana dan mak saya seolah-olah panggil saya untuk balik. Tanpa berfikir saya ikut ‘mak’ saya dan tanpa disedari dah jalan jauh daripada kawan-kawan.
“Arah yang saya jalan tu tempat gelap yang langsung tak ada orang di situ, mula dari situ baru kawan-kawan datang tolong pegang saya untuk bawak semula.
“Sampai kat tempat kitaorang picnic tu, saya menangis kata mak saya dekat arah sana saya nak balik dan sebagainya, sedangkan kat situ tak ada orang langsung dan gelap,” katanya lagi.
Klik untuk baca artikel penuh.
Sumber: